W ramach przeprowadzonego postępowania o rozwód, sąd w sentencji wyroku stwierdza, który z małżonków ponosi winę w rozkładzie pożycia małżeńskiego. Wyjątkiem od powyższej zasady jest zgodne odstąpienie przez małżonków – stron procesu – od orzekania o winie któregokolwiek z nich. Uznanie jednego z małżonków za winnego rozkładowi pożycia małżeńskiego rodzi za sobą powstanie innych skutków przewidzianych prawem, a w szczególności możliwość uzyskania alimentów na rzecz małżonka, któremu nie przypisano winy. Wysokość alimentów ma odpowiadać możliwości zapewnienia poziomu życia jaki małżonkowie prowadzili wspólnie.

Zatem, rozważając możliwość wniesienia powództwa o rozwód, warto zastanowić się nad udowodnieniem drugiemu małżonkowi winy w rozkładzie pożycia małżeńskiego, która może mieć swoje źródło w zdradzie, grach hazardowych, nadużywaniu alkoholu, stosowaniu przemocy względem małżonka czy dzieci stron. Twierdzenia przytoczone w ramach argumentacji w przedmiocie przypisania winy, muszą znajdywać poparcie w zgromadzonym materiale dowodowym, aby wniosek o orzeczenie winy jednego z małżonków znalazł uzasadnienie i stanowił podstawę do orzeczenia rozwodu z wyłącznej winy współmałżonka. Trzeba mieć na względzie, że podobne okoliczności może chcieć wykazywać współmałżonek i do tego należy się przygotować! W sądzie znaczenie mają tylko wykazane i udowodnione okoliczności, w związku z czym prawda procesowa, stanowiąca podstawę wydanego orzeczenia, może różnić się od obiektywnie postrzeganej rzeczywistości. Tym bardziej, że najczęściej ta obiektywna rzeczywistość jest inaczej postrzegana przez przeciwne strony procesu. Trzeba więc nie tylko mieć argumenty, ale należycie przygotować ich prezentację w sądzie. Naszym zadaniem jest ułożenie strategii procesowej tak, aby wszystkie pozytywne okoliczności zostały należycie i we właściwym czasie udowodnione, zaś negatywne dla Klienta aspekty okazały się mało skuteczne!